در روابط عمومي سازماني چين، منزلت و مقام و سن از عوامل تعيين كننده اند. هرچه مقام بالاتر باشد، فعاليت د رحيطه مديريت ارتباطي مورد تأكيد بيشتري قرار مي‌گيرد و قدرت و استقلال فرد شاغل در روابط عمومي بيشتر مي شود اين امر در مورد كار تكنسينهاي ارتباطي كمتر رعايت مي‌شود.

در جامعه چين ارشديت و مقام اهميت دارد و بر احترام به اقتدار، قدرت و سابقه تأكيد مي‌شود و لذا اين امر در روابط عمومي هم رايج است و بر آن تأثير مي‌گذارد.

حكومت مركزي چين از متخصصان و كاركنان روابط عمومي خواستار تضويرسازي و نشان دادن پيشرفت‌هاست، در حاليكه ديدگاههاي مدرن تر در شهرداري ها، صنايع خدماتي و شركت‌هاي مختلط داخلي و خارجي رواج دارد. در پكن كه تحت كنترل نسبتاً محكم حكومت قرار دارد و از اين رو هر ديده غربي بحث مسأله غرب و شرق و كمونيسم و سرمايه داري را مطرح مي‌سازد و به آن دامن مي‌زند، موضوع بيشتر سياسي است تا اقتصادي و نياز به اصلاحات سياسي ضروري تر به نظر مي رسد. نقش محوري را در مديريت ارتباطي، توصيه گران كارشناسي دارند. متخصصان و كاركنان روابط عمومي در ارتقاي خود به نقش‌هاي مديريتي بسيار دست يافته‌اند؛ زيرا روابط عمومي با دو نقش متمايز مدير ارتباطات و تكنسين ارتباطات در چين مشخص مي‌شود.

روابط عمومي غربي و چيني كاملاً با يكديگر تفاوت دارند و علت آن تفاوت در نظام‌هاي اجتماعي، سياسي،‌ اقتصادي، سنت‌هاي فرهنگي، ارزشها و اخلاقيات و نيز مقاصد يا اهداف نهايي فعاليت روابط عمومي است. به خاطر كنترل حكومت بر رسانه‌ها،‌ تلاش براي يافتن ابزار ديگر ارتباطي رايج است. كاركنان روابط عمومي كه داراي سن بيشتر و تحصيلات دانشگاهي هستند، به روابط عمومي بيشتر به عنوان مديريت مي‌نگرند، آنان كه در شركت‌هاي مختلط با خارجيان كار كرده‌اند، هدف اوليه خود را برآوردن نياز مخاطبان اعلام مي‌كنند و بر مديريت روابط عمومي تأكيد دارند.

روي هم رفته، در چين بدون حمايت حكومت و حزب كمونيستف كار زيادي نمي‌توان انجام داد و روابط عمومي هنوز جوان و در حال تحول است به حمايت و درك مقامات نياز دارد. ضمناً، از كاركنان و كادرهاي روابط عمومي معدودي سابقه كار قبلي در رسانه‌ها را دارند،‌ ولي رابطه با رسانه‌ها و توجه به ارتباطات همگاني در روابط عمومي جمهوري خلق چين اهميت پيدا كرده است.

با وجود جواني و بي‌تجربگي، كاركنان روابط عمومي چين بيشتر خود را مدير مي‌دانند و وقت و فكر خود را صرف مديريت مي‌كنند. در برنامه‌هاي درسي، ارتباطات سازماني و مديريت، ارتباطات گفتاري و ترغيب و كسب حمايت از اهميت برخوردارند.